اصل موضوع
درباره سایت
آخرین مطالب
- پشت پرده من وعشق
- گزارشی از روزگار
- در نگاه گرگ در کانون توجه
- مهمترین اکسپرسیونیست و شاگرد طراز اول اوستا؛ روایت کامل
- آنچه باید درباره مقاله من در روزنامه اطلاعات17مهر1395 بدانید
- افشای جزئیات مقاله من در اطلاعات 18 مهر1395
- جزئیات تازه از مقاله عاشورایی من در اطلاعات 19مهر1395
- جزئیات تازه از مقاله عاشورایی من در روزنامه اطلاعات 25مهر1395
- گزارشی از lمقاله عاشورایی من در اطلاعلات 15مهر1395
- جزئیات تازه از مقاله عاشورایی من در روزنامه اطلاعات 24مهر1395
امکانات وب
زیر پای تهران خالی است
50 هزار چاه متروک آب و هزار و 200 کیلومتر قنات در تهران، اگرچه زمانی نقش شاهرگهای حیاتی این شهر را بازی میکرد اما حالا خطری است بالاتر از زلزله. شنیدهاید میگویند زیر تهران خالی است؟ این را نقشههای سازمان پیشگیری و مدیریت بحران تهران هم تأیید میکند. بنابر اطلاعات این نقشهها بیشترین خطر متوجه مناطق 10، 11، 12، 13، 15، 20 و حتی بخشی از منطقه یک است.
به گزارش روزنامه ایران، بیتوجهی به وجود قناتها در ساخت و ساز و عملیات عمرانی و گاهی تغییر عمدی مسیر رودخانههای زیر زمینی برای ساخت مجتمعهای بلندمرتبه یا برداشتهای غیرمجاز آب از منابع زیر سطحی و خشکاندن این منابع، در طول سالهای اخیر حوادثی را رقم زده که در صورت بیتوجهی ادامه خواهد یافت. یکی از خطرات زندگی در تهران، بلعیده شدن توسط زمین است که چه بسا نفر بعدی ما باشیم؛ نفر بعدی، خانه بعدی، ماشین بعدی، مجتمع بعدی، محله بعدی...
قناتهای تهران؛ فرصت یا تهدید؟
وقتی تهران نزدیک به 300 سال پیش پایتخت شد و برای خودش اسم و رسمی پیدا کرد، نه از شیر آب خبری بود نه از شبکه انتقال. فقط چند رشته قنات بود و بس. قناتها هم مختص ثروتمندان تهرانی بود و مردم چارهای نداشتند جز اینکه از آبهای نه چندان تمیز چاهها استفاده کنند. خدا پدر آن سرمایهداری را بیامرزد که 80 – 70 سال پیش نذرش را ادا کرد و بخشی از تهران را به لولهکشی آب مجهز کرد.
برگردیم به چند سال پیش از لولهکشی تهران. مسئولان بلدیه – شهرداری- آن زمان، برای انتقال آب به مناطق دیگر تهران که تازه شاهد مهاجرت روستاییان به پایتخت بود با به کارگیری مقنیان کارآزموده موفق شدند با حفر مسیرهای طولانی و چاههای متعدد، آب را به همه محلات تهران برسانند. سیستمی که حتی تا سالها پیش هم از آن استفاده میشد.
اما در طول سالهای گذشته، خشک شدن برخی از قناتها یا تغییر راههای فرعی و اصلی انتقال آب، باعث فرونشست در برخی از مناطق تهران شده است. البته بماند که توپ این اتفاقات نیز مدام بین سازمانها و نهادهای مختلف پاسکاری میشود.
باید منتظر عواقب بعدی باشیم. بهعنوان مثال اگر خدای ناکرده زلزلهای رخ دهد، برخی از مناطق که قنات و مسیرهای انتقال آب آن خشک شده، نمیتواند بار ارتعاشات را تحمل کند و آن زمان است که باید منتظر اتفاقات تلخی باشیم.»
متأسفانه قناتها به دلیل بیتوجهی خشک شدند و آنهایی که دایر هستند یعنی همچنان آب دارند، به خاطر برداشتهای غیراصولی و غیرمجاز، همچنین ورود فاضلاب تهرانیها و از طرفی بیتوجهی به بازسازی و نگهداری آنها دچار مشکلات بسیاری شدهاند و از یک فرصت به تهدیدی جدی برای شهر و شهروندان تبدیل شدهاند.
مشکل فقط تهران نیست، هر روز خبر فرونشست برخی از مناطق کشورمان به گوش میرسد. شکاف عمیق زمین در استان فارس و در مجاورت باغهای انار، فرونشست دشت ورامین و شهریار، پایین آمدن سطح زمین در منطقه رفسنجان و... مشکل منطقهای نیست بلکه ملی است. به قول دوستی باید حواسمان ششدانگ باشد که داخل یکی ازهمین فروچالهها نرویم. باید حواسمان باشد زمین ما را نبلعد.
ما از هر نظر شهر را برای زلزله آماده کردهایم؛ قناتها را خشکاندهایم، جریانهای زیرزمینی را تغییر مسیر دادهایم یا برای ساخت و سازها، وارد جویهای شهر کردهایم و چاهها را فاضلاب کردهایم. زمینهسازی و آمادگی از این بهتر نمیشود. شهر آماده است تا با یک تکان کوچک بلعیده شود.
تابناک به نقل از روزنامه ایران 27شهریور 1395
برچسب: زیر پای ماشین,جنت زیر پای مادران است,بهشت زیر پای مادران است,بهشت زیر پای مادران است از کیست,بهشت زیر پای مادران است یعنی چه,بهشت زیر پای مادران,بهشت زير پاي مادران است,بهشت زیر پای مادر,بهشت زیر پای مادران است به انگلیسی,بهشت زیر پای مادران است نه کارمندان,
نویسنده: یاسین کاظمیان